แด่ลูกหมีจ้า

 

หลังจากที่ไปส่งนางลูกหมีตั้งแต่วันที่ 6 ที่สุวรรณภูมิ กับตาของผึ้งและครอบครัวนางลูกหมี กลับมาบ้านก็คิดถึงมันม๊ากมาก ต่อไปนี้ก็คงไม่มีใครมาคอยกวนประสาท ไม่มีใครให้ผึ้งบ่น ไม่มีใครมาบ่นผึ้ง ต่อไปนี้ใครจะพาชั้นไปเที่ยว ใครจะคอยตอบคำถามโง่ๆ ของชั้นวะ

เอาเป็นว่าชั้นคิดถึงแกว่ะ

เอารูปวันที่ 6 มาลงให้แกดู เชื่อว่าแกคงคิดถึงชั้นและกล้องแกคงไม่มีรูปพวกนี้แน่เลย

อะ..นั่นแน่ คิดถึงชั้นใช่ป่าว

 

โถ..โถ..ไอ้น้องรักของพี่ ตอนนี้นิวยอร์คเป็นไงบ้างจ๊ะ หนาวมั๊ย

 

แหมนางลูกหมีทำเป็นอมยิ้ม....คิดว่าตัวเองเป็นนางเอกหลอ

 

ไม่ได้ดื่มเบียร์ช้างแต่เราก็หันหน้าเข้าหากันได้เนอะลูกหมี

 

วันนี้เราหันหลังชนกัน...แต่เราไม่ได้โกรธกัน เพียงแต่เราหันหลังชนกันเพื่อพร้อมรบกับอุปสรรคข้างหน้าเพื่อจะได้มองเห็นข้าศึกทุกทิศทางไง

 

ตาชั้นก็เป็นกำลังใจให้แกด้วยนะ

 

ภาพนี้ชั้นถ่ายให้แกเองแกเก็กสุดๆ (แรดม๊ากกค่ะ)

 

เราจะก้าวไปข้างหน้าด้วยกันใช่มั๊ยแก

 

ชั้นว่ารูปนี้แกน่ารักดีว่ะ

 

เดี๋ยวผึ้งไปส่งมันออกนอกประเทศก่อนนะค่ะ

(จริงๆแล้วพอถึงเวลาที่แกจะไปจริงๆ ชั้นต่างหากที่ใช้แรงงานแกเข็นชั้นไปที่ Gate แล้วแกก็เดินเข้าไป ฮือๆ )

 

อยากจะบอกว่าฉุนไอ้นุ่นมากพอเอารูปไปล้างเสร็จ มันลบรูปออกจากเม็มการ์ดเฉยเลย ชั้นเลยเอาไปแสกน เค้าคิด 100 บาท แผ่นละ 10 บาท โหดมากเลย (ปกติเคยแสกนแค่ 5 บาท)

 

คิดถึงลูกหมีนะ (จากหมูกรอบ)

 

PS :

ถึงเพื่อนๆ ที่อ่านไดทุกคน ผึ้งไม่ได้มาอัพไดนานมากอันเนื่องมาจากไม่สะดวกในการใช้เน็ต อยากอัพมาก รูปก็มีเยอะเลย เอาไว้จะมาอัพย้อนหลังนะจ๊ะ